Bijles geschiedenis in Hoogstraten

Ik wil mensen graag helpen om hun doelen te bereiken.

Ik geef graag bijles omdat ik het ontzettend waardevol vind om jongeren en studenten te zien groeien in hun zelfvertrouwen en vaardigheden. Het geeft mij energie om samen stap voor stap inzicht te creëren, moeilijkheden om te buigen en te tonen dat leren ook haalbaar en zelfs leuk kan zijn. Voor mij is bijles geven niet alleen kennis doorgeven, maar ook jongeren motiveren en ondersteunen zodat ze sterker in hun schoenen staan.

Op dit moment geef ik al anderhalf jaar bijles aan een leerling die anderstalig is. Thuis spreekt hij Zweeds en Spaans met zijn ouders. Het is een mooie uitdaging! Hij zit in een niet zo eenvoudige richting, Economische Wetenschappen, en zit inmiddels in zijn derde jaar. Elke week werken we samen aan zijn Nederlands. Hij is sterk in grammatica en spelling, maar vaardigheden vormen voor hem nog een grotere uitdaging. Dit geeft me de kans om de taal op een interactieve manier aan te pakken en samen met hem te groeien. Het is een plezier om te doen, en het motiveert me om elke week het beste uit hem te halen. In januari '25 is er nog een meisje bijgekomen in de bijles uit het derde jaar Humane Wetenschappen. Zij heeft wat problemen door haar dyslexie, maar slaat zich er goed door.

Wat is er aangenamer dan lesgeven over Egypte, Griekenland en Rome? In elke les zit er bijna een aangenaam, vrolijk, spannend verhaal! Ik maakte met 2 collega's een eigen cursus: overzichtelijk, duidelijk, met concrete onderwerpen telkens én chronologisch! Aan extra lesmateriaal is dus overvloed!

Ik krijg energie van het verderhelpen van mensen, en dit komt duidelijk terug in zowel mijn opleiding als mijn carrièrepad tot nu toe. Ik wil graag mijn opgedane kennis en ervaring delen met anderen, zodat zij kunnen groeien en zich verder ontwikkelen.

In het onderwijs leerde ik veel spartelende kinderen kennen en luisterde ik vaak naar verhalen van ouders die een gelijkaardige radeloosheid ervaarden als ik destijds met de uitdagingen waar mijn zoon mee kampte. Ze botsten op dezelfde moeilijkheden: dure begeleiding, lange wachtlijsten, eenzaamheid in hun beleving, uitputting en twijfel aan zichzelf. "Deze mensen ga ik helpen!", dacht de wereldverbeteraar in mij, maar ik meende het wel en begon te schrijven aan een plan om kinderen én hun ouders te helpen in hun zoektocht naar comfort, rust en balans zowel in het opgroeien, in het leren en in het opvoeden.